بادیگارد

مشخصات
زمان: 
۱۱۰دقیقه
کشور سازنده: 
خلاصه داستان: 

موضوع درباره بادیگاردی است به نام «حیدر» که وظیفه حفاظت از مسؤولان بلندپایه کشور را برعهده دارد. نقش او را پرویز پرستویی بازی می‌کند. حیدر شخصیت آرمانگرایی است که مسائلی را در کارش می‌بیند و این مسائل او را نسبت به کارش دچار تضاد و شک و تردید می‌کند. 

+چرا اینقدر دیر اومدی؟

-مأموریت بودم

+شغلت چیه؟

-تو حفاظتم

+نگهبانی؟

-محافظم

+آهان پس بادیگاردی

امتیاز داوران: 
بدون رای
امتیاز کاربران: 
بدون رای
یادداشت

بادیگارد حاتمی‌کیا فیلمی کم‌شبهه و قهرمان‌محور است که راوی ارزش‌های انقلاب اسلامی است. تماشایش نابخود ذهن مخاطب چنین سینمایی را سوی آژانس شیشه‌ای می‌برد. در این قیاس ناگزیر غلبۀ شعار و باورپذیر نبودن، بادیگارد را پایین‌تر می‌آورد و مرزگذاری میان مقدس‌ها و نامقدس‌ها، نیز رعایت اعتدال در دفاع از ارزش‌ها آن را بالاتر می‌نشاند. رو بودن منظور گفت‌وگوها و نشان دادن تصاویری برای قیاس دهۀ ۶۰ و ۹۰ گویای شعار و سیاست‌زدگی فضای فیلم است. غالب موفقیت قهرمان فیلم در جنبۀ درونی و کشمکش‌های اجتماعی اوست. او بر عقیدۀ پایبندی به آرمان‌های نظام از درون پایبند است و با دوستان مدارا و با مقام‌دوستان برخورد می‌کند. اما قهرمانی منفعل که معلوم نیست از چه کسی شاکی است. تا جایی که یحتمل آشنایان به ادبیات را، با کمی بدبینی، سوی شخصیت دن‌گیشوت سوق می‌دهد! با این وصف، برای نسبت دادن حیدر به قاسم سلیمانی‌ها کمی احتیاط لازم است. ولی چه می‌شود که درام بادیگارد درنمی‌آید؟ شاید چون خانواده با تعاریف دینی و عاطفی‌اش شکل نمی‌گیرد. مریلا زارعی اینجا بیشتر معلم و نگران دانش‌آموزانش است تا همسری مهربان و مادری دلسوز فرزندان. به همان نسبت حیدر فیلم هم در خانه پدر و قهرمان نیست و شمایل فردی و اجتماعی‌اش بر این جنبۀ خانوادگی چیره است.

چیزی که داستان را تا حدی غیر واقعی کرده است بسته بودن روابط است. همه در فیلم به‌نوعی با هم مرتبط‌اند. در مقابل همین روابط بسته کار را برای نشان دادن تفاوت‌ها آسان کرده است؛ جایی که دکتر زرین حاضر نیست ترک وطن کند، هرچند نامزدش با اصرار و تهدید سعی در مجاب کردنش دارد، و بادیگاردی عاشق‌پیشه در اندیشۀ کنار گذاشتن کارش است برای برآورده کردن خواستۀ دختر مورد علاقه‌اش. این درست است که بادیگارد به خوش‌ساختی دوران اوج حاتمی‌کیا نیست، اما در ژانر حادثه‌ای حائز قدرت خوبی در ساخت صحنه‌ها و جلوه‌های ویژه است. قوت حاتمی‌کیا روزآمد بودن قصه‌هایش است و بادیگارد از این لحاظ کاملاً سرآمد. هرچند ساختار فیلمنامه استوار بر کلیشۀ قدیمی «وقوف و تجلی شخصیت قهرمان» است، قرار دادن قهرمان در بستر موقعیت‌ها و حوادث امروزی و متناسب با جهان ترسیم شده در فیلم، به نتیجۀ مطلوبی منتج شده است. ضرباهنگ فیلم با تصویربرداری‌های متنوع و استفاده از زوایای گوناگون و پرتحرک، حفظ شده است. موسیقی همپای موقعیت‌ها می‌آید و کارکردی اساسی برای جذب مخاطب در منحنی احساسات دارد. در قحط‌سال حرف مخلصانه در سینما، بادیگارد با تمام نقدهایی که می‌شود بر آن وارد کرد، بارشی کم‌ادعاست که بویی از ریا ندارد.

نمایش بیشتر
امتیاز امتیاز بدهید
نقد کامل
نقد کاربران (۰)
تصاویر مرتبط (۳)
فیلم های مرتبط (۰)